कविता : 🌷' निखळ-आनंद ' तारिख : शुक्रवार, ८ मार्च २०२४
कविता : 🌷' निखळ-आनंद ' कवयित्री - तिलोत्तमा विजय लेले तारिख : शुक्रवार, ८ मार्च २०२४ वेळ : १२ वाजून २६ मि. कधी कधी माणसं पूर्णतः गुरफटून जातात ... नकळत विणून-जाळ्यात स्वतः अडकतात ... मग कसलं भान रहात नाही म्हणून उगीचच आकांडतांडव करुन भांडतात विनाकारणच अशा वेळी भोवताली निसर्गाच्या सान्निध्यात वेळ घालवणं जरुरी निरागस निस्वार्थीपणात तना-मनाला तजेला देणारं अपार सृष्टी-सौंदर्य निसर्ग-देवतेचं अलगद जादू करणारं, औदार्य ... शांत मनास तेव्हा जाणवेल ऋण जन्मदात्यांचं ... तळहाती झेलून पुरवलेल्या त्या लाडा-कोडाचं ... जाणीव होईल नव्याने, स्वतःच्या सद् भाग्याची ... जीव ओवाळून टाकणा-या बहिणीची-भावाची ... प्रचंड-कठीण-न सुटणारे सर्व समस्या अन् प्रश्न ... सविस्तर रेतीत लिहून-जपता'कृष्ण-कृष्ण कृष्ण' ... मनातील तणाव-चिंता-प्रश्न यांचा, नाहक कचरा ... तो भगवंत लाटांच्या रुपात, करतो त्यांचा निचरा ... ताण-रहित तन-मन, पिसा-समान हलक-फुलकं वा-यावर होऊन स्वार विसरे सर्व क्लेश व दु:ख ... पहिल्या पावसानंतर जसा आसमंत होतो स्वच्छ ... जळमटं जळून अंतर्मन होई शांत-तटस्थ-निरिच्छ ... वादविवाद-वादळी-वादग्र...